“Annem ve babam beni okutmak için neden bu kadar çok çalışmak
zorunda? Okutmak neden bu kadar zor?”
Bu sorular, henüz çocuk yaşta ailesinin geçim sıkıntısını düşünmek
zorunda kalan bir evladımızın feryadıdır.
Aslında bu sorular, bugün Türkiye'de milyonlarca ailenin yaşadığı ekonomik
sıkıntının ve eğitim sistemimizin içinde bulunduğu durumun bir özetidir.
Bir çocuğun gündeminde annesinin, babasının ne kadar çalıştığı, okul
masraflarının nasıl karşılanacağı değil; dersleri, arkadaşları ve geleceğe
dair hayalleri olmalıdır.
Ancak ne yazık ki ülkemizde çocuk okutmak, her geçen gün daha da
zorlaşmaktadır.
Anayasamıza göre eğitim ücretsizdir. Peki, gerçekten ücretsiz midir?
Bugün bir çocuğun okula gidebilmesi için kırtasiye, okul kıyafeti, ulaşım,
beslenme ve yardımcı kaynak giderlerinin karşılanması gerekiyor.
Yapılan araştırmalara göre, 2026–2027 eğitim yılında bir öğrencinin
yalnızca kırtasiye ve okul kıyafeti masrafı 22 bin lirayı aşmaktadır. Ulaşım
giderleri de eklendiğinde bu rakam 77 bin lirayı bulabilmektedir.
Bu tutar, bir asgari ücretlinin yaklaşık üç aylık gelirine karşılık gelmektedir.
Üstelik bu masraflar okul açıldığında bitmiyor. Aileler yıl boyunca
çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyor.
Birden fazla çocuğu okuyan ailelerin yaşadığı sıkıntı ise çok daha büyük.
Bugün anne babalar, çocuklarını okutabilmek için kendi ihtiyaçlarından
vazgeçiyor, borçlanıyor, daha fazla çalışmak zorunda kalıyor.
Daha da üzücü olan, çocuklarımızın beslenmesinin bile ekonomik bir
mesele hâline gelmesidir.
Yapılan araştırmalara göre öğrencilerin yüzde 31'i kahvaltı yapmadan okula gidiyor. Yüzde 19,2'si ise maddi imkânsızlıklar nedeniyle son bir ay
içerisinde en az bir gün yemek yiyemediğini ifade ediyor.
Bir tarafta özel derslere, kurslara ve her türlü eğitim imkânına ulaşabilen
çocuklar; diğer tarafta beslenme çantasını doldurmakta zorlanan
ailelerin çocukları var.
Böyle bir ortamda eğitimde fırsat eşitliğinden söz etmek mümkün
değildir.
Üstelik bu sorun yalnızca ailelerin bütçesini etkilemiyor. Çocuklarımızın
ruh dünyasında da derin izler bırakıyor.
Bir çocuk, ailesinin ekonomik sıkıntısını gördüğü için yeni bir çanta
istemekten, okul gezisine katılmaktan, yardımcı kitap talep etmekten
çekiniyorsa burada ciddi bir sorun vardır.
Saadet Partisi olarak biz, eğitimi temel bir hak olarak görüyoruz.
Milli Görüş anlayışımızda insan, bütün politikaların merkezindedir.
Devletin görevi, eğitim yükünü ailelerin omuzlarına bırakmak değil, her
çocuğun eşit şartlarda eğitim almasını sağlamaktır.
* Zorunlu eğitim gerçek anlamda ücretsiz olmalı, temel kırtasiye ve eğitim
materyalleri devlet tarafından karşılanmalıdır.
* Bütün öğrencilerimize okullarda ücretsiz ve sağlıklı bir öğün yemek
verilmelidir.
* Dar gelirli ailelerin çocuklarına ulaşım desteği sağlanmalıdır.
* Eğitim yardımları artan hayat pahalılığına göre yeniden düzenlenmelidir.
* Devlet okullarının imkânları güçlendirilmeli, çocuklarımız arasındaki
fırsat eşitsizliği giderilmelidir.